Jak odzyskać moc twórczą w każdejdziedzinie życia

czyli opowieść o pewnym tajemniczym i prawdziwym spotkaniu w chatce na mokradłach

W krainie magii

Od wieków ludzkość obserwowała przyrodę i uczyła się wpływać na rzeczywistość dzięki rytuałom. Mają one swoje korzenie w prostych obserwacjach, takich jak na przykład sposób wykrzesania ognia z dwóch kamyków, który przekazywano z pokolenia na pokolenie jako praktyczną wiedzę. Magia to tylko słowo – określamy nią ludzką zdolność do kreowania.

Pewnego jesiennego dnia, zapalona potrzebą głębszego zrozumienia ludzkiej mocy, ponownie wyruszyłam do chatki mędrca. Ten człowiek i to miejsce byli dla mnie ważni – już kiedyś mędrzec skutecznie wsparł mnie w odzyskaniu wewnętrznej równowagi i przywróceniu energii życiowej. Jednak dziś na progu nie czekał mędrzec, a inna postać. Stała w drzwiach chatki, uśmiechnięta, w białej długiej sukni, z szarą chustą na plecach, jasnym warkoczem, szczupła, z błękitnymi oczyma, otulona światłem z kominka i zapachem pobliskiego lasu.

Droga do chatki na mokradłach

Mokra, jesienna ziemia pluskała pod moimi stopami na ścieżce prowadzącej do chatki. Mgły powoli przesłaniały białym woalem podmokłe łąki i delikatnie wpływały na taflę jeziora. Późno popołudniowe, złote słońce odbijało się w cichych, gładkich wodach, przerywanych tatarakiem, a w oddali oddech lasu niósł w każdym kierunku świeżość – zapowiedź nadchodzących chłodów. Ptaki ćwierkały, przemykając między gałązkami bezlistnych starych wierzb, powietrze napełniało zmysły esencją mchów, błota, dymu i tajemnicy. Stare, ciemne drewniane belki chatki mędrca, otoczone mglistą złoto-białą aurą, emanowały spokojem i ciepłem. Ten widok wypełniał mnie poczuciem bezpieczeństwa i radości, jakby cały świat zapraszał mnie, bym przystanęła, wsłuchała się w niego i odkryła coś nowego.

Wnętrze chatki i spotkanie z Aurorą

Wnętrze chatki promieniowało ciepłem i serdecznością. Ogień trzaskał w kominku, nadając pomieszczeniu ciepłą poświatę, a na stole czekała na mnie świeżo zaparzona kawa, czerwone jabłka, orzechy i ciasto marchewkowe. W półmroku rozpoznawałam półki pełne ksiąg i zwojów, a zapach drewna, dymu i suszonych ziół przypominał, że jestem w miejscu, gdzie czas płynie inaczej.
Aurora, wiedźma o przenikliwym spojrzeniu i łagodnym uśmiechu, powitała mnie słowami: „Mędrzec wysłał mnie, by cię wesprzeć. Czekałam na ciebie. Znam twoje zagwostki.” Czułam, że siedzimy w sercu tego domu, a nasza rozmowa miała wydobyć z głębi duszy odpowiedzi, których szukałam – jak mogę zrealizować swoje pragnienia, w tym również finansowe, w zgodzie z przyrodą i wszechświatem?
O magii i rytuałach: sztuka kreacji

Aurora nalała nam do białych kubków parującą, czarną kawę. Spojrzałam przez okno. Widok roztaczał się na starą, jeszcze zieloną łąkę, na której rosły trzy smukłe, potężne wierzby-szeptuchy. Ich długie, zwisające gałęzie poruszały się delikatnie w rytm wiatru, jakby drzewa szeptały sobie wzajemnie tajemnice i dobre zaklęcia. Przed wierzbami-szeptuchami rozciągała się mgła – lekka, biała, tajemnicza. Przesłaniała ona fragmenty łąki, i w jakiś sposób wydawała się chronić to miejsce, spowijając je aurą spokoju i bezpieczeństwa. Całość tworzyła wrażenie sennej scenerii, w której czas zwalnia, a przyroda wprowadza ludzi w głęboki, niemal mistyczny stan.

Aurora otworzyła starą księgę i bez zbędnych wstępów zaczęła czytać: „Magia to projekcja naturalnych energii, mająca na celu osiągnięcie pożądanych efektów”. * Można śmiało stwierdzić, że magia towarzyszy nam codziennie. Oznacza to, że to my, za pomocą naszych naturalnych sił, projektujemy (wyczarowujemy) zmiany! Słowo „magia” to tylko określenie czynności, które wykonujemy na co dzień, nie zawsze zwracając uwagę na to, jakie są niesamowite. To jest magia naturalna, magia codzienności – nawet mycie naczyń to rodzaj magii. Jako kreatorzy naturalnych zmian przekształcamy brudne w czyste.

– Jestem zwolenniczką takiej prostej magii, opartej na siłach, które są dla nas naturalnie dostępne i które mamy wokół siebie, aby służyły naszemu dobru – powiedziała Aurora. – No i co najważniejsze – trzymamy się zasad: nie czynimy nikomu krzywdy i nie wymuszamy niczego, bo czasami nasze pragnienia to jedynie chciejstwa, za którymi nadmiernie gonimy. Takie podejście może wszystko zepsuć. Aurora pokręciła głową, a ja grzecznie siedziałam, słuchałam i czułam to sercem. „To prawda” – pomyślałam. Ile to razy czegoś bardzo chciałam, a i tak zawsze wychodziło zupełnie inaczej, niż zamierzałam.

– Wiesz, że te wszystkie świece, kwiaty, kadzidła tak naprawdę służą tylko temu, by wprowadzić ciało w stan zmienionej świadomości? – kontynuowała Aurora. – Tworzymy otoczkę, aby zatrzymać rozbieganą ludzką uwagę. To po prostu sposób na lepszy kontakt z energiami przyrody, które pomagają nam się nastroić i powrócić do energii Źródła. I nic więcej. Można to samo osiągnąć, siedząc w pokoju bez żadnych przedmiotów rytualnych. Nie musimy wymawiać magicznych formuł. Kamienie, świece, kadzidła mają swoją energię, ale nie są konieczne, aby przeprowadzić rytuał. Najważniejsze jest, by wejść w odpowiedni stan świadomości.

Jeśli chodzi o przyrodę, to powtórzę bo to istotne – właśnie dzięki niej łatwiej połączyć się z naszym pierwotnym Źródłem. Warto pamiętać, że naturalne miejsca mocy wzmacniają i przyspieszają materializację celów. Są miejsca, w których odnajdujemy spokój i nawiązujemy kontakt z naturalnymi energiami. Obcowanie z nimi oczyszcza naszą matrycę energetyczną, przywracając czystość i pierwotną harmonię. Kiedy nasze energie są czyste i nieskażone, połączenie ze Źródłem – z esencją życia – staje się o wiele łatwiejsze i silniejsze.

Wyciągnęłam z torby zeszyt i długopis, bo wiedziałam, że będę musiała zanotować ważne informacje.

Oto moje notatki ze spotkania z Aurorą.

BHP rytuałów: bezpieczne praktyki energetyczne

Bezpieczeństwo w rytuałach wymaga nie tylko wiedzy technicznej (o tym w dalszej części), ale także pełnej świadomości tego, co robimy i jak wpływa to na naszą energię. Podstawą jest zrozumienie mechanizmów energetycznych i zapewnienie sobie ochrony przed ich wszelkimi potencjalnymi negatywnymi wpływami. Zanim przystąpimy do jakiegokolwiek rytuału, musimy świadomie odciąć się od wszystkich form energii i informacji, które mogą wyprowadzać nas z równowagi lub odbierać nam energię. Dzięki temu osiągniemy spokój i skupienie, co umożliwi bezpieczne i efektywne przeprowadzenie rytuału.

Odcięcie od energoinformacyjnych źródeł

W codziennym życiu nasza energia ulega rozproszeniu na wiele różnych źródeł – zarówno pozytywnych, jak i negatywnych. Aby przeprowadzić rytuał w pełni bezpiecznie, niezbędne jest świadome odcięcie się od tych energetycznych „przecieków”. Proces ten wymaga zatrzymania się i przyjrzenia się wszystkim formom energoinformacyjnym, które z nas „wysysają” energię. Źródła takie jak media, telewizja czy internet nierzadko wprowadzają do naszego życia niepotrzebne projekcje i programy myślowe. Te negatywne bodźce mogą odbijać się na naszej energii, co osłabia zdolność do świadomego działania.

Zalecane jest eliminowanie ze swojego otoczenia wszelkich nośników negatywnej energii. Pozbycie się telewizora, mediów społecznościowych czy unikanie toksycznych osób to ważne kroki na drodze do osiągnięcia pełnej równowagi, do odzyskania swojej energii.

Proces podnoszenia energii

Podniesienie poziomu energii jest kluczowe dla każdego, kto chce przeprowadzać rytuały w sposób odpowiedzialny i efektywny. Aby tego dokonać, warto zainteresować się technikami i narzędziami, które umożliwią nam regenerację wewnętrznej siły. Warto sięgnąć po literaturę specjalistyczną, taką jak książki Dimitrija Wereszczagina, które dostarczają wiedzy na temat pracy z energią i ochrony przed jej rozproszeniem.

Życie świadome jako podstawa bezpieczeństwa

Kiedy odzyskamy swoją energię, jesteśmy gotowi do życia świadomego. Życie świadome oznacza, że zwracamy uwagę na to, co nas otacza, ale nie angażujemy się emocjonalnie w te zdarzenia. Stajemy się obserwatorami, którzy patrzą na sytuacje z dystansu, zachowując stoicki spokój i nie pozwalając, by negatywne bodźce wyprowadzały nas z równowagi. Taka postawa jest kluczowa w kontekście rytuałów – im bardziej stabilni jesteśmy wewnętrznie, tym trudniej wytrącić nas z równowagi.

Świadome życie to nie tylko unikanie negatywnych wpływów, ale także aktywne dążenie do tego, by każdy rytuał czy praktyka były w pełni harmonijne z naszym wnętrzem. To oznacza, że obserwujemy wszystkie emocje i bodźce, które mogą nam towarzyszyć, ale nie pozwalamy, by przejęły nad nami kontrolę.

Ustalanie celu i intencji rytuału

Kiedy przystępujemy do tworzenia rytuału, jednym z najważniejszych kroków jest ustalenie celu i intencji. Działania rytualne mają swoją moc i mogą wpływać na nasze życie w subtelny lub bardzo znaczący sposób. Aby jednak ta moc była właściwie ukierunkowana, kluczowe jest wyznaczenie klarownego, dobrego celu, który nie łamie podstawowych zasad etycznych, takich jak zakaz wyrządzania krzywdy komukolwiek oraz unikanie narzucania naszej woli innym.

1. Cel i intencja – klucz do skutecznego rytuału
   Wybór celu i intencji to esencja rytuału. Nasza myśl i emocje będą niejako paliwem dla działań magicznych, dlatego ważne jest, by te aspekty były precyzyjnie określone. Cel i intencja powinny wypływać z naszych autentycznych potrzeb oraz wewnętrznego poczucia dobra. Niezależnie od tego, czy pragniemy zdrowia, harmonii, sukcesu, czy miłości, warto zastanowić się, czy pragnienia te są rzeczywiście zgodne z naszymi wartościami i będą sprzyjać zarówno nam, jak i innym.
   
2. Zasada: Nie wyrządzaj krzywdy
   Rytuały opierają się na intencji, a intencja działa jak polecenie. Dlatego niezmiernie istotne jest przestrzeganie zasady „nieczynienia krzywdy”. Chociaż intencje mogą mieć różny charakter – od samopomocy po próbę zmiany okoliczności zewnętrznych – ważne jest, aby żadna z nich nie prowadziła do negatywnego wpływu na innych. Nasze pragnienia i cele powinny być zgodne z dobrem ogółu i nie wpływać na kogokolwiek w sposób przymusowy.
   Warto zauważyć, że czasami to, czego pragniemy, nie zawsze jest dla nas właściwe lub dobre. Bywa, że skupiamy się na celu, który, choć na pozór korzystny, może wywołać nieprzewidziane skutki – dla nas lub innych osób. Przykładem może być próba zdobycia konkretnej pracy, która może nas interesować, ale niekoniecznie będzie odpowiednia dla naszego rozwoju czy zdrowia psychicznego. Dlatego przed przystąpieniem do rytuału warto poddać nasze intencje refleksji i upewnić się, że nie niosą ze sobą ryzyka wyrządzenia krzywdy.
   
3. Zasada: nie wymuszaj
   Drugą zasadą jest odpuszczanie, bez wymuszania. Należy pamiętać, że świat zewnętrzny to także świat innych ludzi – ich uczuć, emocji i doświadczeń, które musimy szanować. Wymuszanie czegokolwiek od rytuału, nawet jeśli wydaje się, że to „dla naszego dobra”, może prowadzić do negatywnych konsekwencji i naruszenia naturalnej równowagi.
   Przykładem może być sytuacja, w której pragniemy czyjejś miłości lub obecności w naszym życiu. Zamiast próbować wpłynąć na wolną wolę tej osoby, warto skupić się na intencji otworzenia się na miłość jako taką – nie przypisując jej do konkretnej osoby. Tego typu podejście nie tylko chroni innych przed wpływem naszej woli, ale także sprzyja własnemu rozwojowi i poszukiwaniu tego, co rzeczywiście jest dla nas właściwe.
   
4. Klarowność celu
   Klarowność celu jest podstawą udanego rytuału. Cel, który określamy, powinien być sprecyzowany, ale i otwarty na możliwość różnych rozwiązań. Warto określić, czego pragniemy, na przykład zdrowia czy harmonii, ale zostawić przestrzeń na to, by sposób realizacji tego pragnienia był odpowiedni i naturalny.
   Unikajmy zbyt sztywnych wytycznych. Zamiast prosić o konkretny rezultat, lepiej kierować intencję ku temu, co może nas do niego doprowadzić w sposób najlepszy dla nas i dla innych. Przykładem może być sytuacja, w której pragniemy polepszyć naszą sytuację zawodową. Zamiast skupiać się na konkretnej pracy, możemy intencję skierować na otwartość wobec nowych możliwości zawodowych, które przyniosą nam satysfakcję, rozwój i harmonię.
   
5. Pozwól odejść – zapomnij o pragnieniu
   Ostatnim, lecz niezwykle ważnym krokiem w procesie ustalania celu i intencji jest zdolność do odpuszczenia. Po tym, jak sformułujemy i wyrazimy nasze pragnienie, warto pozwolić mu odejść, zapomnieć o nim. To swoiste „puszczenie” intencji pozwala uniknąć tworzenia chciejstwa – napiętego, wymuszonego dążenia, które często tylko blokuje przepływ energii.
   Zapomnienie o intencji nie oznacza, że przestajemy jej pragnąć, lecz raczej, że zaufaliśmy procesowi i pozwoliliśmy rzeczywistości rozwijać się we właściwym tempie. Tworząc silne przywiązanie do wyniku, tworzymy jednocześnie opór, który paradoksalnie oddala nas od celu. W rzeczywistości chodzi o wprowadzenie intencji, a następnie otwarcie się na efekty, które mogą przyjść w sposób naturalny.
   

Jak aktywować mózg do stanu paranormalnego alfa? Łączymy się z pierwotnym Źródłem, z Prasiłą

Osiągnięcie stanów paranormalnych umysłu wymaga wprowadzenia go w pożądany stan alfa. W stanie tym fale mózgowe zmieniają się z typowych fal beta, które dominują w stanie czuwania i koncentracji, na wolniejsze i bardziej relaksujące fale alfa. Stan ten sprzyja pogłębionej intuicji, świadomości i, jak twierdzą niektórzy, otwiera umysł na nowe pola energetyczne i kreowanie.

Muzyka jako narzędzie do aktywacji stanu alfa
Jednym ze sposobów wprowadzania mózgu w stan alfa jest korzystanie z odpowiednio dobranej muzyki. Oryginalne nagrania stworzone przez Instytut Monroe, oparte na technologii Hemi-Sync, wykorzystują różnicę częstotliwości między lewym a prawym kanałem słuchawkowym, co wywołuje efekt synchronizacji fal mózgowych. Dzięki temu umysł wchodzi w stan głębokiej relaksacji i synchronizuje się z innymi poziomami świadomości.

Metoda Silvy – trening mentalny

Metoda Silvy to system mentalnych ćwiczeń opartych na medytacji i relaksacji, pomagających uzyskać stan alfa. Praktykujący uczą się technik wyciszenia umysłu, skupienia uwagi i pracy z wyobraźnią, co ułatwia wprowadzenie mózgu w stan relaksacji, w którym staje się bardziej podatny na intuicyjne wglądy i paranormalne doświadczenia.

Relaksacja autogenna Schulza

Relaksacja autogenna Schulza to głęboka technika odprężająca, która pozwala wpływać na układ nerwowy poprzez autosugestię. Polega na serii ćwiczeń, w których koncentrujemy się na odczuwaniu ciepła i ciężaru w różnych częściach ciała, co powoduje głęboki stan rozluźnienia i aktywuje fale alfa. Dzięki tej metodzie możliwe jest nie tylko osiągnięcie spokoju i wyciszenia, ale także otwarcie umysłu na bardziej subtelne doświadczenia i wrażenia.

Każda z tych metod pomaga aktywować umysł i zwiększyć jego zdolność do odbierania informacji poza codziennym zakresem percepcji.

Rytuał na dzień: manifestacja intencji z pytaniem kwantowym

Oto kroki rytuału na dzień, który pozwoli wprowadzić wybraną intencję do podświadomości i pozostawić ją gotową do realizacji przez Wszechświat:

1. Wprowadź się w stan alfa

• Znajdź spokojne miejsce, zamknij oczy, skoncentruj się na spokojnym, głębokim oddechu. Poczuj, jak twoje ciało się rozluźnia.
• Powoli odliczaj od 10 do 1, wyobrażając sobie, że z każdym oddechem twój umysł przechodzi w stan głębokiej relaksacji. Użyj skutecznej techniki (Schulz, Silva itd.).
• Poczuj, jak Twój mózg przechodzi na wolniejsze fale alfa, gdzie otwierają się drzwi do podświadomości.

1. Określ swoją intencję i stwórz „film” swojej wizji

• Zastanów się, co chcesz osiągnąć, ale formułuj to bez presji i pragnienia wymuszenia. Wyobraź sobie, że już to osiągnąłeś.
• Wybierz sobie film z filmoteki wydarzeń (czyli znajdź wyobrażenie, które jest możliwe)
• Na przykład: wyobraź sobie, że wszystkie twoje rachunki są opłacone, że masz pełną swobodę finansową i spokój w sercu. Że już właśnie idzie przelew i opłaca zaległości i bieżące rachunki.
• Poczuj przyjemność w byciu w tej sytuacji. Zobacz siebie w tej rzeczywistości – widzisz moment przelewu, spokój po zapłaceniu rachunków, odczuwasz ulgę i zadowolenie.
  
  2. Sformułuj otwarte pytanie kwantowe

• Pytanie kwantowe to sposób, by dać wszechświatowi możliwość zorganizowania rzeczywistości w najlepszy sposób dla ciebie. Pytania kwantowe to pytania otwarte, które zazwyczaj rozpoczynają się od słów takich jak: „po co”, „dlaczego”, „co” lub „jak”. Nie mają one jednoznacznej odpowiedzi, co pozwala uniknąć ograniczania się do znanych nam rozwiązań. Dzięki temu, zamiast szukać odpowiedzi na własną rękę, otwieramy się na różnorodne możliwości i pozwalamy, by odpowiedzi mogły przyjść z różnych źródeł.
  Mają unikalną moc kreowania tego, na czym nam najbardziej zależy.
• Przykład: „Jakie mam możliwości w sprawie finansów? Jak może być jeszcze lepiej? .
• Pytanie kwantowe otwiera drzwi do realizacji twojej intencji, pozostawiając pełną swobodę rozwiązania tej sytuacji przez Wszechświat.|
  
  3. Wyobraź sobie, poczuj i zostaw swoją wizję do realizacji

• Teraz, będąc w stanie alfa, wyobraź sobie, że już jesteś w rzeczywistości, w której Twoja intencja się spełniła.
• Poczuj radość, ulgę i wdzięczność za tę sytuację, jakby już się wydarzyła. Doświadczaj tej chwili, jakby była realna, a potem pozwól jej odejść.
• To bardzo ważne: poczuj to raz i nie próbuj tego intensywnie powtarzać. Tylko raz zanurz się w tej wizji, by uniknąć oporu energetycznego.
  
  4. Odpuść i pozostaw przestrzeń Wszechświatowi

• Gdy już poczułeś swoją wizję, puść ją wolno. Wróć do swojego dnia bez oczekiwania i bez nacisku.
• Nie powtarzaj tego ćwiczenia i nie afirmuj tego pragnienia – chodzi o to, by pozwolić na naturalny przepływ energii.
• Dzięki temu Twój „film” ma szansę stać się rzeczywistością, bez twojej kontroli i nacisku. Zaufaj procesowi.

Dlaczego to działa?

Kiedy wchodzisz w specjalny stan do kreowania – czyli stan alfa, następnie wyrażasz intencję w formie pytania kwantowego i odpuszczasz, to omijasz blokady i opory, które mogą pojawić się przy silnym pragnieniu realizacji. Rytuał ten pozwala skupić energię na manifestacji i jednocześnie zostawić ją w przestrzeni Wszechświata do naturalnej realizacji.

Wieczorny rytuał na kreowanie rozwiązań krok po kroku

1. Wprowadzenie się w stan alfa (relaksacja):
   Cel: Zrelaksowanie ciała i umysłu, przygotowanie do snu.
   Jak to zrobić:
   • Połóż się w wygodnej pozycji.
   • Zastosuj technikę autogenną Schulza lub inną metodę relaksacyjną (np. skanowanie ciała).
   • Skup się na oddechu, starając się stopniowo rozluźniać każdą część ciała.
   • Pozwól, by myśli zniknęły, a twoje ciało zaczęło się uspokajać.
     
2. Programowanie stanu wybudzenia (BHP)
   Cel: Przygotowanie się na ewentualne sytuacje wymagające natychmiastowej reakcji.
   Jak to zrobić:
   • W stanie alfa, powiedz sobie: „każda sytuacja niebezpieczna dla mnie wybudzi mnie, będę gotowa do działania”.
     
3. Rozwiązywanie problemu życiowego
   Cel: Uzyskanie intuicyjnych wskazówek lub rozwiązania dla konkretnego problemu.
   Jak to zrobić:
   • Zwróć się w tym stanie do nadrzędnej siły twórczej (może to być Bóg, wszechświat, energia itp.), mówiąc: „znajdź mi rozwiązanie korzystne dla mnie”.
   • Ważne: pozwól, by odpowiedź przyszła naturalnie, nie próbuj definiować rozwiązania. To pytanie kwantowe, które ma otworzyć przestrzeń na nieskończone możliwości.
   • W tym stanie umysłu zasypiaj, zaufaj procesowi.
     
4. Zapisanie odpowiedzi po przebudzeniu
   Cel: Uchwycenie odpowiedzi, która przyjdzie do ciebie w trakcie snu lub po przebudzeniu.
   Jak to zrobić:
   • Po przebudzeniu, zanim jeszcze wstaniesz z łóżka, sięgnij po kartkę i długopis.
   • Natychmiast zapisuj wszystko, co przychodzi ci do głowy: myśli, uczucia, obrazy, intuicje. To może być odpowiedź na twoje pytanie, wskazówki do dalszego działania, lub po prostu inspiracja.
     
5. Wykonanie wskazówek
   Cel: Zastosowanie otrzymanych wskazówek w rzeczywistości.
   Jak to zrobić:
   • Przejrzyj zapisane informacje i postaraj się zrealizować wskazówki, które otrzymałaś w nocy.
   • Potraktuj rady jako życiową wskazówkę do rozwiązania problemu.

Kiedy przestałam notować, poczułam, jakby przestrzeń wokół mnie wypełniała się czymś nowym – czymś, co jeszcze przed chwilą było tylko teorią, a teraz stało się obecne w mojej rzeczywistości. Aurora uśmiechnęła się łagodnie, widząc moją głęboką koncentrację, a jej spojrzenie pełne było zrozumienia.

„Dzisiaj otrzymałaś ogromną dawkę wiedzy” – powiedziała spokojnym tonem. „Teraz musisz wypróbować ją w praktyce. Wiedza to dopiero początek. Prawdziwa magia wydarza się, gdy użyjesz ją w życiu, gdy zauważysz, jak zmienia się twoja rzeczywistość, jak w harmonii z przyrodą twoje intencje materializują się, nawet jeśli nie zawsze od razu w sposób, który spodziewasz się zobaczyć.”

Patrzyłam na nią z podziwem. Każde słowo, które wypowiadała, brzmiało jak klucz do drzwi, których istnienia wcześniej nie byłam świadoma. Czułam, że moje serce bije spokojniej, a umysł był teraz czysty i otwarty. Wiedziałam, że to, czego się nauczyłam, to nie tylko techniki czy rytuały – to nowe postrzeganie świata.

„I zaufaj sobie”, dodała Aurora, wstając i podchodząc do okna, przez które wpadały promienie zachodzącego słońca. „Wszystko, czego się dzisiaj nauczyłaś wymaga treningu.”

Spojrzałam na nią, poczułam, jak przepływa przeze mnie nowa wiedza, nowa moc i nadzieja. „Aurora…” – szepnęłam w myślach. Przecież to imię oznacza jutrzenkę, która wstaje na niebie, zanim jeszcze pojawi się słońce. Zwiastuje nadchodzący świt. Jakie niezwykłe zrządzenie losu, że nosi imię, które samo w sobie jest zapowiedzią nowego początku. – pomyślałam i poczułam się jak nowo narodzona z tą wiedzą. Obecność Aurory, tak jak przyroda, przywróciło mi dobre samopoczucie i radość. Tak po prostu.

Jak to dobrze, jakie mam szczęście, że nie muszę szukać daleko, aby znaleźć odpowiedzi na moje pytania. Były tu, w tym pokoju wypełnionym zapachem świeżo parzonej kawy i książek.

„Jestem ci wdzięczna”, powiedziałam cicho, choć wiedziałam, że te słowa nie oddają całej mojej wdzięczności. „Będę pamiętać, by działać z lekkością, otwartym sercem, z pozytywną intencją, ale i z cierpliwością.”

Aurora skinęła głową, a jej uśmiech był pełen ciepła i życzliwości, jakby widziała już, dokąd mnie zaprowadzi moja nowa droga. Zanim opuściłam chatkę, poczułam, że wszystko jest możliwe. Wiedziałam, że moje intencje zaczęły już działać, że magia, którą w sobie noszę, zaczyna manifestować się w świecie. Teraz mogłam dać jej przestrzeń do wzrostu, pozwolić jej swobodnie popłynąć, wiedząc, że w odpowiednim czasie przyjdą rezultaty.

Podziękowania
Jestem bardzo wdzięczna cudownej osobie, która zapragnęła być anonimowa, za nieocenione wsparcie merytoryczne i duchowe, jakie otrzymałam podczas pracy nad tym tekstem. Wyrażam ogromną wdzięczność za życzliwość, cenne wskazówki oraz inspirującą rozmowę, które pozwoliły mi spojrzeć na sprawę rytuałów i magii z nowej perspektywy. Dzięki Twojej wiedzy i cierpliwości mogłam znacznie głębiej zrozumieć złożoność tematu. Ślę wdzięczność! Małgorzata Szczepaniak

• Cunningham, S. (2014). Magia natury. Białystok: Studio Astropsychologii.